ه . نجوم لاتيني، هلنيستي، چيني و هندي
ويكتوريوس
ويكتوريوس آكويتانيايي1. منجم. در 457 قانون عيد پاك2 را در تعيين روز عيد رستخيز مسيح تأليف كرد. او با تلفيق دورهٴ 19 سالهٴ متوني با يك دورهٴ 28 = 4 × 7 ساله،3 دورهٴ 532 = 28 × 19 سالهٴ جديدي درست كرد، كه در پايان آن ايام عيد قيام به همان ترتيب قبلي قرار ميگيرد (كه به دورهٴ ديونوسيوسي موسوم است، يادداشت مرا راجع به ديونوسيوس در نيمهٴ اول سدهٴ ششم ببينيد). ويكتوريوس يك جدول محاسباتي هم نوشت (يك رشته از جداول اعداد با مقدمهاي كوتاه)، كه براي تاريخ محاسبه جالب است.
راجع به كاپلا و پروكلوس يادداشتهاي مرا در فقرهٴ ج ببينيد.
يوليانوس
يوليانوس4 اهل لاذقيه (كدام يك؟)، در پايان سدهٴ پنجم برآمد. منجم و ستارهشناس. تجارب نجومي او بيشتر جنبهٴ نجومي دارد، صورتهاي فلكي مطابق 28 اكتبر 497 توصيف شده و تعداد ستارگان به حدود 500 ميرسد.
تسوچئونگ - چيه
تسوچئونگ - چيه5 در 430 در فان - يانگ زاده شد، و در 501 درگذشت. رياضيدان، منجم و مكانيكدان رومي. مؤلف يك اثر رياضي موسوم به چوئي - شو6؛ از آنجا كه اين اثر مفقود شده، ترجمهٴ دقيق عنوان آن ممكن نيست (روش اندازهگيري دايره؟ رساله در تقويم؟). اين رساله حاوي دو مقدار كسري عدد پي بود، يكي موسوم به مقدار غير صحيح 22/7 (يعني تخمين ارشميدس) و ديگري موسوم به مقدار صحيح 355/118 (كه تا مرتبهٴ ششم اعشاري درست است).
تسو تقويم تازهاي استخراج كرد (462)، كه رواج نيافت. او نوع جديدي از ((دستگاه شمالنما))؛ و يك كشتي خودرو ساخت (؟).
در مورد نجوم هندي يادداشت مرا راجع به آريبهط در فقرهٴ پيشين ببينيد.